Geschiedenis
Standard Luik, officieel Royal Standard de Liège, is een Belgische voetbalclub uit Luik. Ze draagt het stamnummer 16. Standard speelt zijn thuiswedstrijden in het Stade Maurice Dufrasne, beter bekend onder de naam Sclessin. De ploeg speelt in een rood-witte uitrusting en wordt ook wel de 'Rouches' genoemd.
Standard is de ploeg die het langst, onafgebroken, in Eerste Klasse actief is: sinds de promotie in 1921 is Standard nooit meer uit de hoogste afdeling gezakt. In het damesvoetbal is Standard Luik zelfs afgetekend de club met de meeste landstitels.
De club werd opgericht in 1898 te Luik, als Standard Football Club, door studenten van het Saint-Servaiscollege en sloot aan bij de UBSSA. De naam werd gekozen na een stemming. De naam ‘Standard’ haalde het met één stem verschil voor de naam ‘Skill’. ‘Standard’ werd geïnspireerd door de legendarische Franse voetbalclub Standard Athlétic Club uit Parijs, die in deze periode reeds enkele landstitels had binnen gehaald en onklopbaar leek.
In 1899 werd de naam veranderd naar Standard FC Liégeois. De club speelde aan het begin van de 20ste eeuw in de Luikse juniorenreeks. In 1909 trad Standard voor het eerst in haar bestaan aan in de hoogste nationale reeks, de Ere Afdeling. De naam werd in 1910 Standard Club Liégeois.
De Eerste Wereldoorlog brak uit en gedurende vijf jaar werd geen officiële competitie ingericht. Pas vanaf 1919 ging men weer van start. Sinds de promotie in 1921 zou Standard onafgebroken op het hoogste niveau blijven spelen.
Bij het 25-jarig bestaan, in 1923, kreeg de club de koninklijke titel en werd Royal Standard Club Liège (R. Standard CL). In 1952 wijzigde men de naam naar Royal Standard Club Liégeois. De clubnaam werd nogmaals gewijzigd in 1972, nu tot Royal Standard de Liège.
Standard fusioneerde in 1996 met buur RFC Seraing (stamnummer 17), een feitelijke opslorping van de mijnclub. In 1998 zocht voorzitter André Duchêne nieuwe investeerders voor de slapende reus en vond die bij spelersmakelaar Luciano d'Onofrio en vooral bij diens goede vriend Robert Louis-Dreyfus.
Hoewel d'Onofrio nooit officieel deel uitmaakte van het organigram van Standard, noch als investeerder te boek staat, werd het snel duidelijk dat hij de sterke man was achter het nieuwe Standard. Zijn nauwe banden met clubs als FC Porto en Olympique de Marseille zorgden ervoor dat Standard gunstige transfers kon verrichten in beide richtingen.
Daarnaast hertekende de club, onder leiding van Tomislav Ivić, volledig haar jeugdopleiding, wat in 2007 resulteerde in de Académie Robert Louis Dreyfus.
De club werd op 23 juni 2011 overgenomen door Roland Duchâtelet, die op dat moment nog voorzitter was van Sint-Truidense VV. Hij betaalde hiervoor zo’n slordige 40 miljoen.
Op 24 juni 2015 werd bekend dat Roland Duchâtelet zijn aandelen had verkocht aan ondervoorzitter Bruno Venanzi. Venanzi maakte meteen bekend zich te zullen richten op het versterken van de Academie en de uitbreiding van het stadion.
Michel Preud’homme maakt in het seizoen 2018/2019 opnieuw zijn intreden aan de boorden van de Maas, tijdelijk als trainer maar tegelijk als vicedirecteur.
Begin maart 2022 verkocht Bruno Venanzi de club aan de Amerikaanse investeringsmaatschappij 777 Partners uit Miami. De overname werd half april 2022 officieel afgerond en een overgangsstructuur werd uitgewerkt met Pierre Locht als CEO ad interim.
Na een turbulente periode onder deze buitenlandse investeerders (777 Partners), werd in juni 2025 bekend dat de club volledig in handen is gekomen van de eigen CEO, Giacomo Angelini, na een kapitaalverhoging van 28 miljoen euro.
Voorzitters
Voorzitter zijn
van een club zoals Standard is zorgen voor continuïteit in de sportieve en
commerciële ambities, met name zorgen voor een jaarlijks budget waardoor het
team zijn vereiste niveau kan onderhouden, uitwerken van activiteiten in en
rond het stadion en glans geven aan de club. Kortom: groei brengen zowel op
economisch als sportief vlak. Sommige voorzitters hebben er voor gezorgd
dat Standard een zekerheid geworden is binnen het Belgisch voetbal.
Onder deze
charismatische en gepassioneerde mannen bevinden zich Maurice Dufrasne
(1909-1931) die de club naar eerste klasse bracht, Paul Henrard die in
samenwerking met Roger Petit (1952-1977) bijdroeg tot de
professionalisering van Standard, Reto Stiffler (2000-2011) en het duo Robert
Louis-Dreyfus/Luciano d’Onofrio die kort na elkaar 2 titels
behaalde na een schaarste van 25 jaar.
Sinds 2015 is de
Luikse zakenman Bruno Venanzi voorzitter. Hij staat aan het hoofd van de
organisatie van de club. Hij is een enthousiast supporter en economisch
strateeg en stopte al zijn andere professionele activiteiten om
zich volledig te kunnen wijden aan de ontwikkeling van Standard.
Chronologische lijst van voorzitters van Standard de Liège:
- Joseph Debatty (1898-1902)
- Gaston Jacquet (1902-1903)
- Joseph Nollet (1903-1906)
- Léon Herzet (1906-1909)
- Maurice Dufrasne (1909-1931)
- Joseph Fernand Herzet (1931-1935)
- Hubert Delacolette (1935-1938)
- Léon Rassart (1938-1952)
- Paul Henrard (1952-1977)
- Charles Huriaux (1977-1986)
- Charles Heusghem (1986-1988)
- Jean Wauters (1988-1998)
- André Duchêne (1998-2000)
- Reto Stiffler (2000-2011)
- Roland Duchâtelet (2011-2015)
- Bruno Venanzi (2015-2022)
Palmares
Meeste Doelpunten
- Jean Capelle - 245 (1929-44)
- Roger Claessen - 161 (1956-68)
- Maurice Gillis - 124 (1919-35)
Gouden Schoen
- 1963: Jean Nicolay
- 1969, 1970: Wilfried Van Moer
- 1972: Christian Piot
- 1982: Eric Gerets
- 2005: Sérgio Conceição
- 2007: Steven Defour
- 2008: Axel Witsel
- 2009: Milan Jovanovic
